Το κτίριο του σημερινού καφενείου χτίστηκε με προσωπική εργασία των κατοίκων γύρω στα 1896-1897, σε οικόπεδο που αγόρασε η Εκκλησία από τον Κωνσταντίνο Σβώκο, δίνοντάς του αντιπαροχή έναν αγρό στη θέση «Κοτρώνι». Αποτέλεσε το πρώτο διδακτήριο της Χόμορης και σε αυτό διδάχτηκαν πολλές γενιές Χομοριτών μέχρι το 1954. Έχει συνολική επιφάνεια 35τμ και χρειάστηκε να στεγάσει μέχρι και 82 μαθητές. Η αυλή του καφενείου, πάνω από την Μεγάλη Βρύση, ήταν ο χώρος, που οι μαθητές παίζανε στα διαλείμματα. Τα παιγνίδια τους ήτανε η αμπάριζα, η γουρούνα, το κυνηγητό, η μέση (πάλη), η τριότα η εννιάρα, η δεκαεξάρα, τα πεντόβολα κα άλλα.
Μετά το χτίσιμο του νέου και μεγαλύτερου σχολείου το 1954, το κτίριο αυτό μετατράπηκε σε καφενείο και έτσι λειτούργησε μέχρι το κλείσιμό του. Σε αυτό εργάστηκαν στο ρόλο του καφεπώλη οι Ιωάννης Λυμπέρης, Κώστας Χαντζής, Γιώργος Πελέκης και ο υιός του Γρηγόρης. Το 2015 έπαψε να λειτουργεί ως καφενείο, ανακαινίστηκε από τα αδέλφια Γιάννη Χ. Λυμπέρη και Παναγιώτα Λυμπέρη – Πετροπούλου στη μνήμη του παππού τους και παραχωρήθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου στον Πολιτιστικό Σύλλογο των Απανταχού Χομοριτών «Η Αγία Παρασκευή». Η αίθουσα του παλιού καφενείο λειτουργεί σήμερα υπό την εποπτεία των μελών του Συλλόγου ως πολυχώρος με έμφαση στη δημιουργική απασχόληση των παιδιών.
The Village Café (“Kafeneio”) – Culural Association Hall
The building of the “kafeneio” was erected around 1896–1897 through the collective labor of the villagers. The land was purchased by the Church from Konstantinos Svokos, in exchange for a field in the area known as “Kotroni.” This modest stone structure became the very first schoolhouse of Chomori, where many generations of children studied until 1954. With a total area of just 35 square meters, it once had to accommodate as many as 82 pupils. Its small courtyard, perched above the “Megali Vrysi” (Great Spring), served as their playground. There the children invented their own world of games: ampáriza , gourouna, chase, wrestling, marbles with three, nine, or sixteen holes, knucklebones, and countless others that filled their breaks with joy.
After the construction of the larger new school in 1954, the building was converted into the village café, and for decades it was the heart of social life. Behind its counter worked Ioannis Lymperis, Kostas Chantzis, Giorgos Pelekis, and later his son Grigorios, each in turn serving coffee, tsipouro, and stories to the villagers. The café finally closed in 2015. That same year, it was lovingly restored by siblings Giannis Ch. Lymberis and Panagiota Lymberi – Petropoulou in memory of their grandfather. The Holy Metropolis of Nafpaktos and Agios Vlasios then granted its use to the Cultural Association of Chomori.
Today, under the care of the Association’s members, the old café lives on as a multipurpose hall, with a special focus on creative activities for children – a place where the past meets the future, and the laughter of new generations once again fills its walls.