Σπίτι 62α
OIKIA ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΑΜΑΛΙΑΣ ΘΕΟΦΑΝΗ
«Το σπίτι μας στο χωριό το θυμάμαι πάντα να ξεχωρίζει από τα μπορντό παράθυρα και τα μπορντό κάγκελα. Βρίσκεται σε στρατηγική θέση. Χτίστηκε το 1980 από τον παππού μου Βασίλη Ε. Δρόσο και τον πατέρα μου, λίγο αφότου παντρεύτηκαν οι γονείς μου. Δεν είναι πέτρινο, αλλά είναι όμορφο. Στην τσιμεντένια μας αυλή παίζαμε με τα άλλα παιδιά του χωριού και κάναμε όνειρα. Στο οικόπεδο γύρω από το σπίτι υπάρχουν οπωροφόρα δέντρα και η καλύβα του παππού από όπου κάποτε παίρναμε το κρασί. Εδώ, με τη σύζυγό μου την Άννα “ντυθήκαμε” νύφη και γαμπρός για να πάμε στην Αγία Παρασκευή. Μου αρέσει όταν οι συγχωριανοί μου περνάνε από κάτω για να πάνε στις κούνιες και τα παγκάκια να τους φωνάζω πάνω για ένα κέρασμα, να λέμε ιστορίες και να βάζουμε σχέδια. Όταν είμαι στην Αθήνα, το σκέφτομαι συχνά.»
Βασίλης Θεοφάνης, υιός Κώστα Μ. Θεοφάνη
House 62a
“I always remember our village house by its deep burgundy windows and railings — it was the detail that made it stand out. It sits in a perfect spot, built in 1980 by my grandfather, Vasilis E. Drosos, together with my father, soon after my parents got married. It’s not made of stone, but it’s beautiful all the same. In the cement-paved yard, we used to play with the other village kids and dream about the future. Around the house grow fruit trees, and there’s still my grandfather’s old shed — where we used to draw wine straight from the barrel. Here, my wife Anna and I ‘dressed up’ as bride and groom to go to Agia Paraskevi. I love calling out to my fellow villagers as they pass below on their way to the swings or the benches, inviting them up for a treat, to share stories and make plans. When I’m back in Athens, I think of that house often.”
Vasilis Theofanis, son of Kostas M. Theofanis